Bijwerking tijdens behandelingen: Homeostatisch Inactief Syndroom

Veel mensen kennen het effect van ‘bijwerkingen’ tijdens een natuurgeneeskundige behandeling. Deze effecten staan bekend als het Homeostatische Inactief Syndroom. Anders gezegd: de lichamelijke beleving van de gevolgen van een natuurgeneeskundige behandeling. Door de behandeling wordt het zelfgenezendvermogen van het lichaam aangesproken en de veranderende balans kan als gevolg hiervan aanvoelen als een klacht of symptoom.

Voor de cliënt kan dit aanleiding om naar de behandelaar aan te geven dat ‘het niet werkt’. Veel behandelaren weten dat dit juist het tegendeel bewijst. De opmerking van de cliënt duidt er juist vaak op dat behandeling werkt!


Zijn deze bijwerkingen te vergelijken met die van reguliere medicijnen?

Natuurgeneeskundige interventies spreken het zelfgenezend-vermogen van het lichaam aan door gebruik te maken van natuurlijke stoffen. Bij reguliere medicijnen is dat anders om dat die vaak ingrijpen op specifieke werkingsmechanismen van het lichaam. Doel is daarbij vaak een proces te beïnvloeden om hierdoor de klacht te verminderen. Hierbij worden (meestal) niet-natuurlijke stoffen gebruikt. Bijwerkingen van medicijnen ontstaan dientengevolge enerzijds door de (gewenste) verstoringen die worden gecreëerd en anderzijds door het gebruik van veelal lichaamsvreemd stoffen.

Een mooi voorbeeld hiervan is bijvoorbeeld de werking van statines: hierdoor verlaagt het cholesterol. Side-effect is dat de lichaamseigen aanmaak van co-enzym Q10 wordt verstoord. Q10 is nodig voor aanmaak van energie in de mitochondriën, onze energiefabriekjes. Hierdoor ervaren velen die dit middel nemen een verstoring in de energie. Dit uit zich dan in klachten als vermoeidheid en stijve spieren.

Overigens moet hierbij vermeld worden dat ook natuurlijke statines, zoals rode gist rijst, deze effecten hebben.


Ik reageer altijd heftig, zowel op medicijnen als supplementen!

Cliënten die dit vertellen tijdens hun intake maken mij altijd extra allert. De kans op reactie’s door een voorgestelde behandeling zijn bij hen het grootst! Taak voor mij als behandelaar eerst goed te onderzoeken wat er de oorzaak van is dat iemand A-typisch reageert. A-typisch wil zeggen dat hij/zij (anders dan verwacht) reageert op behandelingen.

Dit betekent dat er in sommige situaties eerst een voorbehandel-traject gestart moet worden. Doel hiervan is een uitgangspositie te creëren op basis waarvan de uiteindelijke behandeling op een verantwoorde wijze kan worden uitgevoerd. Dit voorkomt de klachten die door een Homeostatisch Inactief Syndroom kunnen worden veroorzaakt. Maatwerk dus!


Zijn bijwerkingen gevaarlijk?

Een goede ervaren therapeut (HBO-geschoold) kan vooraf een inschatting maken van de bijwerkingen van een behandeladvies. Hierbij moet een inschatting worden gemaakt of het lichaam de activatie van het zelfgenezend vermogen voldoende ondersteunt. Een activatie betekent namelijk vaak extra veel afvalstoffen in het lichaam en die moeten wel kunnen worden afgevoerd.

In extreme situaties kan de vervuiling zo hevig zijn dat er de kans ontstaat bestaat dat een zogenaamde herxheimer-reactie zich voor doet. Dit is een opeenstapeling van toxische (giftige) afvalstoffen waardoor er uiteindelijk levens bedreigende situaties kunnen ontstaan. Een goed opgeleide en ervaren therapeut houdt hiermee rekening bij de keuze van behandeling. Vooral bij de behandeling van lyme is de kans op het Homeostatisch Inactief Syndroom in hogere mate aanwezig.

Een geschoolde therapeut vindt u op de website van de MBOG.


Hoe voorkom ik deze bijwerkingen?

In eerste instantie is uw behandelaar verantwoordelijk voor het inschatten van de effecten. Kies daarom altijd voor een goed geschoolde (HBO-niveau) en liefst ervaren therapeut. Zeker wanneer u weet dat u een A-type bent!


Tweet
Share