HSP

Bestaat dat eigenlijk wel? Of is de wereld laagsensitief?

Praktijk

Regelmatig zie ik cliënten in de praktijk die ergens het predicaat ‘Hoog sensitief’ of HSP opgeplakt hebben gekregen. Zelf is het hen niet gelukt los te komen van dit label. Opvallend is dat zij de fysieke klachten/symptomen relateren aan hun sensitiviteit. Mijn 1e vraag is dan of zij iets meer kunnen vertellen over op welke manier HSP een rol in hun leven speelt. Hoe heeft hij/zij leren omgaan met hoogsensitiviteit?

Rode draad

De rode draad in veel verhalen is dat zij zelf niet al te veel moeite hebben met de eigen sensitiviteit maar dat het veelal de omgeving is, werk/school/sociaal, die behoefte had aan helderheid. Helderheid omdat er vragen ontstaan. 

Dit is de opmaat naar een diagnose welke veelal wordt gesteld door klinisch, volgens protocol werkende, psychologen of orthopedagogen. Het label is geplakt. Met de diagnose (label) krijgt iemand zo, vooral kinderen, richtlijnen die veelal goedbedoelende intern begeleiders hanteren in de omgang. De vraag is dan wat daarvan het effect is op kwaliteiten als hoogbegaafdheid en vaak bijbehorende hoge intelligentie. Optimaal is alles met elkaar te blijven verbinden. Zo wordt hoogsensitiviteit als kracht ervaren in plaats een beperking waarmee rekening dient te worden gehouden.

Patroon

We kunnen ons de vraag stellen wat hier nu gebeurt? Het regelmatig bespreekbaar maken van zogenaamd afwijkend gedrag bevestigt voortdurend iemands ‘anders zijn’. Dat helpt doorgaans niet voor het opbouwen van een positief zelfbeeld, of je nu jong of oud bent. Helaas zit dit ook verstopt in de goedbedoelde aanpak van ouders/begeleiders die aan de hand van een diagnose kinderen ‘helpen’. Gevolg voor veel HSP’ers is dat zij een voortdurend aangescherpte waarnemingspatroon ontwikkelen wat hen extra oplettend maakt naar de omgeving om te toetsen of ze ‘het goed doen’. 

Veel volwassen HSP’ers beschrijven dat ze hierdoor veel in hun hoofd zitten en geleidelijk aan in het leven het contact met hun lichaam zijn kwijt geraakt. Veelal met het ontstaan van klachten tot gevolg. Los nog van drukte in je hoofd waardoor concentratie en opnemen van nieuwe informatie een ‘dingetje’ is geworden. 

Het is met name de stress die hiermee gepaard gaat die maakt dat zij over het algemeen makkelijk klachten ontwikkelen in het chronische spectrum. Huid- en darmklachten komen relatief veel voor maar ook migraine en slecht slapen komen veel voor.

Kip of ei?

Steevast stel ik bij mensen die zich voorstellen als HSP’er de vraag: kun jij je ook voorstellen dat jij ‘normaal’, authentiek, bent en dat de wereld laag sensitief is?

Voor velen een gezichtspunt die de lachspieren activeert wat bevestigt dat hier voor hun een kern van waarheid in zit. Zij ervaren op dat moment de keerzijde van de rode draad van hun leven en realiseren zich dat zij vanuit de loyaliteit (lees afhankelijkheid) aan de wereld iets wezenlijks zijn kwijtgeraakt. Iets wat je als mens nodig hebt om o.a. lichamelijke gezondheid te borgen. Want sensitiviteit is niets anders dan een waarschuwingsmechanisme van het lichaam om uit gevarenzones te blijven. 

Orthomoleculaire aanpak voor sensitieve mensen in een laag sensitieve wereld

De stress die ‘HSP-ers’ in de loop van hun leven ervaren kan zich op diverse manieren fysiek uiten. Zo kan het stresssysteem er door zijn overbelast wat op zijn beurt gevolgen kan hebben voor tal van andere systemen. Denk hierbij aan neurotransmitters, suikerspiegel, darmwerking, verstoring van slaap/waak ritme en bijvoorbeeld lever- galstoornissen.

Door deze verscheidenheid aan mogelijke klachten/symptomen is er moeilijk een protocol te maken voor een ondersteuning. Dat is net als in andere situaties altijd persoonlijk maatwerk.

Complementaire aanpak

Ik pleit ervoor om iedereen die te maken heeft met een vorm van begeleiding i.v.m. sensitiviteit ook altijd complementair te ondersteunen vanuit een Orthomoleculaire invalshoek. Zo leert iemand optimaal omgaan met hoogsensitiviteit.

In de praktijk werk ik daarom graag samen met Marike Berkhuysen van Koers in Ouderschap.
Haar training ‘Koers in ouderschap’ faciliteert het ontwikkelen en instant houden van een zuivere communicatie tussen ouder en kind.

Disclaimer

Dit BLOG is geschreven vanuit het doel een bijdrage te leveren aan het vergroten van kennis over HSP in relatie tot een Orthomoleculaire aanpak. 

Heb je vragen naar aanleiding van dit BLOG schroom dan niet mij een vraag te stellen. Dat mag telefonisch of via de CHAT of contactformulier op mijn website.

Tweet
Share